İşleminiz gerçekleştirilirken lütfen bekleyiniz.

Please wait


Makale Detayları

[Türkçe .pdf]
Tuzgölü Fay Zonunun Yapısal Karakterinin Gravite ve Manyetik Yöntemler ile Belirlenmesi, Orta Anadolu
Başlık: Tuzgölü Fay Zonunun Yapısal Karakterinin Gravite ve Manyetik Yöntemler ile Belirlenmesi, Orta Anadolu
Yazarlar: BAHAR DİNÇER, Veysel IŞIK
Anahtar Kelimeler: Jeofizik yöntem, Aşağı uzanım, Tuzgölü Havzası, Fay Zonu, Orta Türkiye
Özet:

Gravite ve manyetik yöntemler yeraltı jeolojisinin açığa kavuşturulmasında sıklıkla başvurulan yöntemlerdir. Bu yöntemler ile elde edilen anomali haritaları ve anomalilerinin genlik ve dalga boyu değişimleri yeraltındaki fay izlerinin ortaya konulmasına olanak sağmaktadır. Tuz Gölü Fay Zonu (TFZ), Orta Anadolu’da havza kenarı konumlu ve havza çökellerini kesen fay kolları ile temsil olan KB-GD uzanımlı aktif fay zonudur. Manyetik ve gravite analiz çalışmalarımız Tuzgölü Havzası ve çevresinin belirgin çöküntü ve yükselti alanları ile temsil olduğunu ortaya koymaktadır. Gravite anomali verilerine dayalı yorumlarımız, TFZ boyunca ve yakın kesimlerinde deniz seviyesinde (0 m), -1000 m, -2000 m, -3000 m ve -4000 m derinliklerde fayların varlığına işaret etmektedir. KB-GD, K-G ve KD-GB yönelimli bu faylar büyük oranda normal ve ters fay karakterinde, az oranda ise düşey fay (çok yüksek açılı normal/ters fay) özelliğine sahiptir.

Zon boyunca detay fay haritası yapılan alanlar içerisinde -4000 m’ye kadar belirlenen bu faylanmalardan normal faylar, Tuzgölü Havzasının yapısal gelişimini ve havza birimlerinin çökelimini denetleyen faylar olarak yorumlanmıştır. Normal faylar geç Kretase-orta Eosen dönemi ile erken Miyosen-Kuvaterner dönemlerini temsil etmektedir. Ters faylar ise bölgesel ölçekte sıkışma rejiminin ürünleri olup literatürde belirtilen fay yaşlandırmaları göz önüne alındığında orta Eosen-geç Oligosen/erken Miyosen zaman aralığında gelişmiş faylar olarak önerilmektedir. Aktif TFZ’yi oluşturan fay kolları ise göreceli olarak daha genç oluşumlar olarak yorumlanmıştır. Zonu temsil eden bu faylar orta Miyosen sonrası ya da erken Pliyosen sonrası faylanmalardır.

10.19111/bulletinofmre.661245

Details

[English .pdf]
Determination of Structural Characteristics of Tuzgölü Fault Zone Using Gravity and Magnetic Methods, Central Anatolia
Title: Determination of Structural Characteristics of Tuzgölü Fault Zone Using Gravity and Magnetic Methods, Central Anatolia
Authors: BAHAR DİNÇER, Veysel IŞIK
Keywords: Geophysical method, Downward continuation, Tuzgölü Basin, Fault zone, Central Turkey
Abstract:

Gravity and magnetic methods are frequently used for the understanding of subsurface geology. The anomaly maps and amplitude and wavelength changes of the anomalies obtained from these methods can provide to identify fault traces in the underground. The Tuzgölü Fault Zone which is the NW-SE striking active fault zone in central Anatolia includes fault strands which either cut the basin deposits or lay along the basin boundary. Our magnetic and gravity analysis suggest that Tuzgölü Basin and its surroundings are characterized by distinct depression and ridge areas. Gravity anomaly data show the presence of faults at depths of sea level (0 m), -1000 m, -2000 m, -3000 m and -4000 m along the TFZ and its nearby areas. These faults are mostly normal and reverse faults, as well as the less number of vertical faults (either very the high-angle normal/reverse faults) with NW-SE, N-S, and NE-SW-striking.

Some faulting determined until depths of -4000 meters is given as a detailed fault map of restricted areas along the zone is characterized by normal faults that were interpreted as basin bounding-faults controlling both the structural development of the Tuzgölü Basin and deposition of the basin units. The occurrence of the normal faults might be the late Cretaceous-middle Eocene and Early Miocene-Quaternary Periods. The reverse faults, characterized by several fault strands along the zone, are interpreted as a result of the regional-scale compressional regime and occurred during middle Eocene-late Oligocene/Early Miocene based on the fault dating data from the literature. The active TFZ including several fault strands are relatively younger faults which occurred during faulting events from after middle Miocene or early Pliocene.

10.19111/bulletinofmre.661245


 
MTA Bilgi İşlem Koordinatörlüğü - 2013/2020